Met 16 kadetten en enkele bereidwillige ouders ging het richting Nijlen - of all places! Na wat zoekwerk vonden we een plein in de omgeving van "Den Slappen Uier". Koffie voor de ouders, verwarmde vestiaires voor de jongens, en vriendelijke dames die al de boterhammen aan het smeren zijn tussen de verplichte papperasserij door. Een goede Ref, en het spel kan beginnen.

Er werd constructief gespeeld door Leuven, en een zwakker Nijlen zag van in het begin de bui al hangen. Wouter en Kwinten debuteerden schitterend. Kobe liet zich al gaan met enkele ferme tackles. Er is duidelijk geoefend op continuiteit van het spel. Dat ging stukken beter dan tegen Nijlen. De 3/4 konden hun ding doen, en het pack streed ferm voor elke bal. Wel spijtig dat Steve zijn pols moest bezeren op het bijna einde van de match. Hij moet toch een hele tijd met pijn gespeeld hebben. Leuven is weer een straf verhaal rijker!  Eindscore: 5-56.

In Namen was het voor de junioren 15 tegen 14. Een score van 0-61 spreekt boekdelen. Maar te gemakkelijke tegenstanders is niet altijd een voordeel. Visé is de volgende halte, en zij konden de score tegen Liège tot een verlies van 25-17 beperken; en dit tegen een Liège dat thuis speelt. Jongens, als je Visé op 07 november wil kloppen, dan zal er nog veel moeten getraind worden. "Een voor allen, allen voor een!"; wil zeggen samen naar elke training komen.

Het heugelijke nieuws voor de junioren is dat er nieuw talent ontloken is. Bram Steenwegen werd dan ook terecht de man van de match.

Dus kadetten en junioren, als we ons ooit uit 3Div willen naar boven werken - "werkwoord" - dan zal er getraind moeten worden. Het kan, en jullie kunnen het, maar je zal het niet cadeau krijgen. Dat is rugby! Laat ons dit seizoen de fundamenten leggen. Volgend seizoen doen we dan een nieuwe gooi naar het kampioenschap. Rome is ook niet op één dag gebouwd...En de aanhouder wint altijd!

Jan Coupé